SAGAN  AF  RIJA  KARLINUM  ME  MLINN




8. ntt

"Vittu , anda drottinn, a mll essi er kona mn. Svo margan vott elsku minnar, sem g sndi henni, felldi hn girndarhug til eins svertingja; a var einu sinni, a g kom heim r langfer nttareli; gekk g undir eins til herbergis hennar og tlai a lta fgnuinn koma flatt upp hana. Kom g ar a henni sofandi hvlu sinni, og l rllinn hj henni; var mr svo hverft vi essa sjn, a g pti upp yfir mig.

En hn var ekki lengi a tta sig, heldur tk hn vatnskrukku og las yfir galdraulur, v hn var leikin tfralist, stkkti mig vatninu, og breytti mr annig hundslki. Svona mig kominn var g flmdur af heimili mnu.

Kom g rtt eftir sltrarab eina. Sltraranum gazt vel a mr, og fr hann me mig heim til sn. En er dttir hans, sem bar skyn tfra, s mig, huldi hn sjnu sna, og taldi fur sinn, a hann skyldi koma inn me karlmann, svona a vrum. Sltrarinn vissi ekki, hvaan sig st veri og spuri, hvar maurinn vri, sem hn talai um. Benti hn mig og sagi, a g hefi veri svona tfraur af konu minni, og skyldi hn gefa mr mna upphaflegu mynd, svo a hann fengi sannfrzt um a.

Tk hn vatnsker, las yfir v galdraulur og skvetti san mig r v, og mlti: "S etta hundslki n sanna mynd, sem drottinn vor almttugur, hefur skapa ig , fylgi a r framvegis; en hafi v veri brugi yfir ig me tfrum, metaktu na snnu mynd fyrir n hins hleita skapara."

Breyttist g mannsmynd mna og margakkai stlkunni fyrir velgjrning sinn. Sagi hn mr ar a auki, hvernig g skyldi fara a breyta konu minni mynd, sem mr litist, og lt mig v skyni f nokku af sama vatninu, sem hn hafi stkkt mig. Fr g heim me a og fann konu mna fasta svefni. Dreypti g hana, eins og dttir sltrarans hafi fyrir mig lagt, og heillai hana mls lki. Snerist hn samstundis smu skpun, sem i sji a hn n hefur.

Hefur n, andi, heyrt sgu mna," sagi riji karlinn, "og vona g a gefir mr fyrir hana rijunginn af lfi essa kaupmanns. S var gddur gulegri andagift, sem etta sagi: "Gu skalt niur s, jarvegurinn s vondur, v a mun aldrei fyrirfarast, hvar sem sir v."

En er karlinn agnai, hristi andinn sig af undrun og ngju, og afsalai hann sr lka v sasta tilkalli, sem hann tti lfi kaupmannsins, og hvarf eins og hann var kominn, uru eir flagar gusfegnir. Kaupmaur akkai remur krlunum af hjarta, og eir aftur samfgnuu honum, a vera sloppinn. v nst beiddi hver annan vel a fara, og fr sinn hverja ttina.

En a er af kaupmanninum a segja, a hann fr heim til konu og barna, og lifi me eim kyrr og r, a sem eftir var vinnar.

"En minn hi drottinn," hlt Sjerasade fram, "svo fallegar sem r sgurnar kunna a vera, er g hef sagt yar htign hinga til, jafnast r samt ekki vi sguna af fiskimanninum."

Svo mlti drottningin en Dinarsade tk til mls: "Elsku systir! segu okkur sguna af essum fiskimanni, vi hfum ngan tma og soldninum mun vst lka a vel."

Sjarjar lt samykki sitt ljsi.




Nettgfan - desember 2000