SJ  DRAUGAR



Einu sinni voru sj galdramenn mjg fjlkunnugir; eir ttu heima vestur undir Jkli og vru allir sem einum anda. bj Arnr galdramaur Sandi Aaldal ingeyjarsslu.

Eitt sinn vru fyrrnefndir galdramenn veislu. Kom ar til umru a hvurgi mundu hr landi slkir kunnttumenn eirri grein og eir vru. Mltu arir mti og sgu a Arnr Sandi mundi eim jafn, ef ekki fremri. Var um etta ref nokkurt.

N vkur hr fr sgunni og segir fr a nrri essum tma fr maur nokkur r ingeyjarsslu; tlai hann vestur land, en egar hann fr yfir Yxnadalsheii var veur skuggalegt me drfu.

Heyrist honum dimmunni eins og menn fri hj sr og a nokkrir saman. Hann segir: "Er nokkur ar?"

er svara me vifelldri rddu: "a eru vi."

"Hvurjir i?" sagi maurinn.

"Vi heitum allir a sama," var svara.

"Hva heiti i ?" sagi maurinn.

"Vi heitum allir sj draugar," var svara.

Maurinn spuri: "Hvurt tli i a halda?"

"Vi erum sendir a drepa Arnr Sandi," var svara.

Maurinn sagi: "a er lkast a ykkur jafnmrgum veiti a hgt. En gaman tti mr ef leiir okkar lgju saman egar g og i frum til baka aftur a i geru svo vel og segu mr hvernig ferin gengur," og var v jta. Hlt hann svo lei sna.

En n er a segja fr Arnri. Hann hafi ann si a kvldin egar hann kom inn fr tiverkum lt hann t kveikja ljs og leysa af sr sk. En etta sama kveld er maurinn og draugarnir ttu tal saman Yxnadalsheii og fyrr er fr sagt, hefur Arnr au vanabrigi a hann hvurki vill lta leysa af sr ea kveikja ljs. Hlt v flki a hann mundi eiga gesta von.

En nr dagsetri er bari og fer Arnr til dyra og sagi a mundi vera einhver er sig vildi finna, en a nokkurri stund liinni kom Arnr inn aftur og sagi a n mundi vera htt a kveikja og leysa af sr.

N vkur sgunni aftur til fyrrnefnds feramanns a egar hann fer yfir Yxnadalsheii til baka aftur var lkt veur og egar hann fr vestur. Honum finnst hann heyra skammt fr sr agang mikinn, lkt og margir menn gengju yrping og fru aftur bak og t hli og alla vega; ar me fylgdu rembingar miklar og tos me margs kyns skrpaltum.

Maurinn spyr hvurjir ar fari.

"a erum vi," var svara.

"Hvurjir i?" sagi maurinn.

"Vi heitum allir a sama," var svara.

"Hva heiti i ?" segir maurinn.

"Vi heitum allir sj draugar," var svara.

", eru a i!?" sagi maurinn, "en hvurnig gekk ykkur erindi vi hann Arnr?"

"Illa," segja eir, "v hann er s versti maur sem til er. egar vi kmum byrgi hann okkur inn hesthsi og ar mttum vi sitja innibyrgir viku; en ann tma lt hann allt heimaflk sitt skta einn botnhlemm r kvarteli og egar hann sleppti okkur loksins t fkk hann okkur hlemminn me llum sktnum og sagi:

"ennan hlemm eigi i a fara me vestur og skulu eir er i eru fr sendir taka nefi a sem honum er. i veri a bera hann allir og ekki lta eitt korn slast."

etta ykir okkur rugt a uppfylla og okkalegt me a fara."

San agna eir, en maurinn hlt lei sna og sakai ekki.

- En a er sagt a egar draugarnir kmu vestur og galdramennirnir hfu teki nefi a er hlemmnum var drpust eir allir - og lkur svo essari frsgu.



(jsagnasafn Jns rnasonar)

Nettgfan - mars 2001