BNDADTTIR  HJLPAR  LFKONU



einum b vildi svo til eitt kveld vortma a dttir hjna (ekki er geti um a fleira flk hafi veri heimilinu en hjnin og dttir eirra) - egar hjnin voru a htta um kveldi var stlkunni skipa a loka binn og hyggja um lei hvert fnaur vri ekki til skemmda.

egar stlkan lagi bjarhurina a stfunum var mannshnd milli og s mlti: "Vgu til."

Hn gerir svo og sr mann ti fyrir dyrum; s heilsar henni og tekur hnd hennar og biur hana a ganga me sr rtt ar t fyrir tni og leggja hnd konuna sna. Hn gerir svo.

En egar au koma t fyrir tni leiir maurinn hana ofan hl einn. ar voru lagleg hsakynni og ll hld eins og hj mnnum sem ba ofanjarar. ar sr hn konu liggja glfi er gat ekki ftt, en egar stlkan lagi hnd hana gekk vel til a hn gti ftt.

A v bnu segir konan a s bgt a geta ngvu launa henni mak. Hin segir a hafi ekki veri miki mak og tlist hn ekki til launa fyrir. Samt ltur konan rtta a sr glas me einhverju ; ar ofan dfir hn fjurstaf og strkur um vinstra auga stlkunni. Svo kveur hn konuna, en maurinn fylgir henni heim attur og voru hjnin ekki alveg afkldd.

N liu tmar og n misseri komu og bar a oft vi a essi stlka s me vinstra auganu brn vera a leika sr essum hl sem hn kom einu sinni.

En a nokkrum rum linum var hn stdd kaupsta. Sr hn ennan sama mann vera a taka hitt og anna t og borga ekki neitt. Spyr hn hann hvernin hann geti stai vi a taka sona miki t, en borga ekkert. Hann ansai engu, heldur strauk hendi sinni um vinstra auga henni og s hn hann ekki framar og ekki heldur brnin leika sr hlnum.



(jsagnasafn Jns rnasonar)

Nettgfan - mars 2000