JRA JRUKLEIF



Jrunn ht stlka ein; hn var bndadttir einhvers staar r Sandvkurhrepp Flanum; ung var hn og efnileg, en heldur tti hn skapstr. Hn var matselja hj fur snum. Einhvern dag bar svo vi, a hestaat var haldi skammt fr b Jrunnar; tti fair hennar annan hestinn, er etja skyldi, og hafi Jrunn miklar mtur honum. Hn var vistdd hestaati og fleiri konur; en er ati byrjai, s hn, a hestur fur hennar fr heldur halloka fyrir. Var Jrunn svo f vi a og tryllt, a hn a hinum hestinum og reif undan honum lri; hljp hn egar me a, svo ekki festi hnd henni, upp a lfus hj Laxfossi, reif ar upp bjarg eitt miki r hmrunum vi na og kastai v nlega t mija ; san hljp hn yfir stillum essum og mlti um lei:

"Mtulegt er meyjarstig;
ml mun vera a gifta sig."

Heitir ar san Trllkonuhlaup, arir segja Jruhlaup. ar hlt hn upp lfus, austan undir Inglfsfjalli, og upp Grafning, uns hn kom a hamragili v, sem liggur vestur r Grafningi, skammt fr Nesjum; eftir v fr hn og linnti ekki , fyrr en hn kom upp Hengil. ar tk hn sr blfestu, og er ar san kallaur Jruhellir, og var versta trll og grandai bi mnnum og mlleysingjum.

egar Jra var sest a Henglinum, var a siur hennar, a hn gekk upp hnjk einn Henglafjllum og sat lngum ar, sem san heitir Jrusull; er hann skammt fr sjnarhl hennar hfjallinu. Af sjnarhl skyggndist hn um eftir feramnnum, sem um veginn fru, bi um Grafning fyrir vestan ingvallavatn og um Dyraveg noran undir Henglinum, sem liggur skammt fr hamragili v, sem ur er nefnt og heitir enn dag Jrukleif, af v Jrunn l ar oft fyrir feramnnum til a rna ea drepa, eftir a hn var bin me hestlri. ar me gjrist hn svo ill og hamrmm, a hn eyddi byggina nnd vi sig, en vegirnir lgust af. tti byggamnnum svo miki mein a essari vtt, a eir gjru mannsfnu til a ra hana af dgum; en engu fengu eir orka a heldur.

N, egar essi vandri var komi og engin r fengust til a vinna Jru, v svo var hn kllu, eftir a hn trylltist, n heldur til a stkkva henni burtu, var til ungur maur einn, sem var frum landa milli og var um vetur Noregi. Hann gekk fyrir konung einn dag og sagi honum fr meinvtti essum, sem Henglinum byggi, og ba konung kenna sr r til a ra trlli af dgum. Konungur segir, a hann skuli fara a Jru um slaruppkomu hvtasunnumorgun, "v ekki er svo vond vttur n svo hamrammt trll til, a ekki sofi a ," segir konungur. "Muntu koma a Jru sofandi, og mun hn liggja grfu. Er hr xi, er g vil gefa r," segir konungur og fkk honum um lei xi silfurrekna; "og skaltu hggva henni milli hera trllsins. Mun Jra vakna, er hn kennir srsaukans, sna sr vi og segja: "Veri hendur vi skaft fastar." skaltu segja: "Losni xin af skaftinu." Mun hvort tveggja vera a hrnsorum, og mun Jra velta sr niur vatn a, sem ar er ekki langt fr, er hn liggur Jrukleif, me axarblai milli heranna. Mun axarblai san reka upp , sem vi hana mun kennd vera; ar munu slendingar san velja sr ingsta." Svo mlti konungur; en maurinn akkai honum rin og axargjfina. Fr hann san t til slands og fr a llu sem konungur hafi fyrir hann lagt og banai Jru. Rttist ll sp konungs, og rak axarblai , sem san heitir xar, ar sem slendingar settu aling sitt.


Nettgfan - febrar 1997