GALDRAMENN  -  EIRKUR   VOGSSUM


======================




RAUA  PEYSAN



Kona nokkur Vestfjrum sendi sra Eireki eitt sinn raua millifatapeysu og mlti svo fyrir a hann vri henni hann rii til Krsivkur a messa. Hann gjri svo og rur me rum manni anga nsta sunnudag er honum bar.

En eir koma Vasand tk peysan a herast a presti og kom svo a hann mtti ei mla. Hann benti frunaut snum og reifar um sig, en hann grunai hvurju gegndi, og risti af honum peysuna.

Prestur hresstist brtt eftir a og mlti: "g varai mig ekki essu heillin g, v g hafi gjrt henni gott."

Nsta vetur eftir var a eina ntt er bylur var mikill a bari var dyr Vogssum. Flk var rekkjum. Prestur kvast skyldi t ganga. Hann klist og ekki fljtlega v margt var honum til tafar. Um sir fer hann t og sr kunnkonu sna komna er honum sendi peysuna. Hn var skyrtu og nrfati og hlt nturgagni snu hendi og var nr daua en lfi af kulda.

Hn heilsar presti og ba gistingar. Hann jtar v og fer hn inn me honum.

Hann spyr hvurnig fer hennar standi.

Hn svarar: "g fr t grkvld a hella r koppnum mnum hlfhttu, en bylurinn var svo svartur a g fann ekki binn aftur og hefi veri a villast san."

Eirekur mlti. "Vel minnzt. g akka r fyrir sendinguna, heillin g, en ver gjriru en g tti skili og hefir n fengi a borga, v g olli hingakomu inni og mttu vita a a er ekki gott a glettast vi Eirek Vogssum."

Hn aumkti sig og ba forlts og lofai a reita hann ekki framar. Sttust au svo og fr hn vestur egar hn var bin a hressast og taka sig aftur.



(jsagnasafn Jns rnasonar)

Nettgfan - september 2001