FJRAR  SKNLAR  FYRIR  GULLKAMB



Einu sinni var karl og kerling koti snu; au hfu eytt llu snu og ttu n ekki anna eftir en einn gullkamb sem kerling hafi lauma .

N fr hn karlinum kambinn og biur hann a kaupa eim fora. Karlinn fer af sta og gengur n anga til hann mtir manni er leiir k.

"Falleg er krin n, kunningi," segir karlinn.

"Fallegur er lka kamburinn inn," segir komumaur.

"Viltu btta?" segir karlinn.

Komumaur lst ess albinn og hfu eir san kaupin.

Heldur n karl fram anga til hann mtir rum manni er rak tvo saui.

Karl varpar hann og segir: "Fallegir eru sauir nir."

"J, en falleg er lka kr n, karl minn," segir komumaur.

"Viltu btta?" segir karl.

"J," segir komumaur og bttuu eir san.

Var n karl hrugur og hlt a n gti [hann] kltt sig og kerlingu sna. Enn heldur hann fram anga til hann mtir manni er hefur me sr fjra hunda.

"Fallegir eru hundar nir," segir karl.

"J, en fallegir eru lka sauir nir," segir komumaur.

"Viltu btta?" segir karl.

"J," segir komumaur og bttuu eir san.

tti n karli vnt um og hlt, a n gti hann reki fr tninu. Heldur hann n enn fram anga til hann kemur a b einum; var bndi ar a sma sknlar smiju.

"Fallegar eru sknlar nar, bndi," segir karl.

"Fallegir eru hundar nir," segir bndi.

"Viltu btta?" segir karl.

Bndi jtai v og lt hann f fjrar nlar fyrir hundana.

Gladdist karl n mjg og ttist hafa fengi g kaup og hlt a n gti kerling nlt undir sk sna. Heldur hann n heim lei; var fyrir honum lkur er hann stkk yfir, en v duttu nlarnar ofan lkinn og kom hann tmhentur heim.

Hann sagi kerlingu kaupskap sinn og tti henni heldur ungt a missa nlanna, og fru au v bi sta og brn eirra a leita eirra. egar au komu a lknum stungu au ll hfum ofan lkinn til a vita hvert au sju ekki nlarnar og drukknuu llsmun.



(jsagnasafn Jns rnasonar - Textasafn Orabkar Hskla slands)

Nettgfan - mars 1999