TUNGUDRAUGURINN



hittifyrra (sagan er ritu 1862) var annig vari a Kverkrtungu var tvbli; ht annar bndinn Stefn Hansson, kominn r Skagafiri, en hinn Pll Plsson bkbindari. orra flosnai Stefn upp og var tekinn aan me llu, en nokkru fyrr hafi Pll bgra kringumsta vegna lti konu sna annan b og brnin og var v orinn einn eftir bnum.

orrarlinn vildi svo til a Pll var a taka hey kumli. Heyri hann hgg ti sem hann tlai fyrstu a vri misheyrn, en egar hann heyri a a var ekki, myndai hann sr a hestar vru a berjast hesthsi sem ar var. egar hann kom t heyri hann ekkert. Sama kvldi ea litlu sar heyri hann bari ofan bastofuna og upp fr v a sem eftir var vetrarins heyrist etta ru hvoru ntt og dag. Anna veifi heyrust inni um lei og hggin ti brestir lkt og egar votar sptur brenna; etta var allt kringum hann. Einu sinni sat hann t. d. stl; heyrist honum a vera undir stlnum.

Af essu fr svo a hann var svo hrddur a hann ori varla ea ekki a sofna. Brum fkk hann sr mann af rum bjum til ess a hann gti sofna og eins til a komast eftir hva etta vri, en a tkst ekki. Maurinn var ar tvr ea rjr ntur senn, nokku hugarhress eitthva bjtai.

Einu sinni var hann inni hj Pli um dag og var heldur kalt. Sagi Pll vi hann: "Mske viljir fara fram dyr og mala gn r til hita?"

etta gjri hann, en egar hann var farinn a mala kom hgg il sem var innan vi kvrnina. sagi maurinn : "Beru, blvaur."

En hvort sem a hefir veri af hlni ea ykkju lt draugsi ekki segja sr etta tvisvar; hann fr a berja, og a svo yrmilega a manninum kti ng um og htti malverkinu.

ru sinni var sami maur inni hj Pli um ea eftir dagsetur. Heyru eir a bari var ofan bastofuna. sagi akomumaurinn: "Beru n."

Draugsi geri egar sta eins og honum var sagt og danglai til minttis hr um bil. Svo var hann unghggur a allt skalf undir og rmi sem var seti kti hristast. fr hann nst um a a brjta ekki og ekki lta bresta vium hssins.

Aldrei held g hann (draugurinn?) hafi teki sig til fulls eftir essa barsm, en bi ar og annarstaar sem Pll kom heyrust hgg, en ekki eins afskapleg. essi sami maur (Gestur) gekk eitt sinn t; var honum sngglega glatt og fkk uppkast um a leyti sem hann komst t hlai. Sama vildi rum manni til sem var ar ntursakir og lagist rm Pls, en glatt sagi hann sr hefi veri ur hann lagist t af. bum sinnum ktist hann vera ess skynja a vofan sveimai nlgt eim.

egar fram lei fr kona Pls smsaman a vera hj honum og voru brestirnir oftast nlgt henni og var Pll smeykur um a hn mundi vera of hrdd og ori aldrei a lta hana vera eina. a vildi til egar fram sumari kom a au hjn voru ar bi og Gestur s sem malai fyrr. urfti Pll a svipa sr til kinda, en au voru mean bastofu og draugsi me. Fr hann a bresta eins og hann vri ur og r, en Gestur vildi vera trr og passa konuna fyrir honum, tlai sr a reka vogestinn burt, en hann fr sr ekki harara en a a hann skaust sem andi r einum sta annan, sndi a me brestunum a hann var nlgur anga til Pll kom. -

a var segin saga a aldrei var draugurinn lengi nlgt Pli, en hafi sig burt egar Pll hreyfi sig og fr anga sem honum virtist vofan vera. Pll hafi veur af ea ktist hafa hvar vofan vri hvert sinn sem hn geri vart vi sig. t egar htti brestunum inni heyrust hggin ti, oft ea oftar tv og tv, lkt og anna barefli fri loft er anna gekk niur.

Eitt sinn var a um veturinn a linu a Pll var einsamall. tlai hann, eins og var, a hafast ar vi um nttina. Frost var miki svo glugginn var margfaldur af hlu og gluggatrogi eins. Kveikti hann n ljs og lt lifa hj sr, lagi sig v nst niur og breiddi yfir sig, en ekki ori hann a sofna. Heyrist honum vera fari a leka og var sem dropinn dytti vatn. Hugsai hann me sr hvort a gti veri a hlan hefi brna svo af ljsylnum a leki gti, og fr a g a v, en s ess engin vegsummerki. - etta er hi helsta af heimilisstrfum draugsins, en eftir er a minnast smvika hans egar hann skreppur bina kring.

egar Gestur fr fr Tungu t a Mifjararnesseli heyri annar bndinn ar sem var staddur kumli a barin voru nokkur hgg ofan a, en skmmu eftir kom Gestur. ru sinni vildi a til a Pll og kona hans voru ar nturgestir. Svaf Pll hj rum bndanum, en kona hans hj vinnukonu og hjnin nnur hsi bastofunni. Allt flki l vakandi nema Pll; hann var farinn a dotta. Heyrust brestirnir tt og ttt og virtust eir vera hsinu undir ea nlgt borinu. etta heyru eir allir glggt sem vktu og hfginn rann af Pli. Fr hann litlu sar ftur og lt greipur kringum bori og bar ei essu framar.

S var og munurinn ar og Tungu a ekki heyrust hggin ti sem komu svipstundu egar brestunum linnti inni. rija sinn var a a vinnukona s sem fyrr var geti l vakandi rmi snu um ntt og heyri einhverstaar frammi ea ti barin fjgur hgg mikil, enda kom Pll morguninn eftir.

Oft um veturinn eftir a etta kom upp var Pll yfir Fossi sem er skammt aan hinumegin rinnar til ess a geta sofna v a ori hann aldrei einn Tungu. Heyrust ar hgg ti og brestir inni, en nokku minna, tla g.

Konan fr fr Pli um hausti algjrlega og a Gunnarsstum til foreldra sinna, en Pll hefst vi Tungu, og ykir sem vofan framar ea oftar muni vera hj henni v kringum hana heyrast oft brestir, hgg sjaldnar, en nokkrum sinnum hefir heyrst eins og kafleg strrigning stangai gluggana, en egar t hefir veri komi hefir veri urviri.

mrgum bjum ar sem Pll hefir komi ykjast menn ltils ea einskis vera varir; helst hefir a vilja til Mifiri.

Seinast var a n fyrir skemmstu a tv hgg afar mikil heyrust um ntt svo allt flk fullori hrkk upp af svefni. Heyri a litlu sar tv miki minni. Um morguninn kom tengdafair Pls fr Gunnarsstum. etta er vst strkostlegasta athfn draugsa san fyrsta veturinn egar hann tk til spnnr og linn nema ef vera skyldi af feraslarki um hvetur.

Jn Illugason hefir annig sagt fr tildrgunum til essarar sgu: "a er a snnu ekki rf a greina fr tilgtum eim sem um etta eru. Sumir hafa sagt a vri ekkert anna en einhver maur, arir a a mundi vera sending og Pll hafi sagt sr mundi helst hafa veri tla etta.

Mr sagi hann fr a tvisvar hefi etta komist nrri sr svefni. ru sinni svaf hann fyrir framan mann og sagist hann hafa sofna athugalaust. Hefi hann heyrt brestina gegnum svefninn, en egar hann hefi geta vakna hefi a veri fast vi rmbrkina hj andlitinu sr. ru sinni hefi hann sofna me sama htti fyrir ofan mann og hefi sr fundist lkt og teki vri utan a barkanum bumegin og hann ei tla a n andanum.

Seinast tla g a minnast eina getu: Hann fkk sama daginn og hann var essa fyrst var brf austan r sveitum er sagi lt fur hans. Nttina rtt ur dreymdi pilt, meina g Seli, a til sn kmi strkur sem sagist tla a finna Pl. g man ekki meira af draumnum, en vst er a hann er sannur; pilturinn er greindur og a llu leyti vandaur. -

Pll fair Pls essa bj fyrir eina t Eyjafiri; hann tti auk Pls annan son til. eir voru bir mis Siguri nokkrum til fjrgeymslu um sumartma, sna vikuna hver. Einn sunnudag sat brir Pls yfir og tti von lausn um kvldi, en Pll kom ekki svo drengurinn mtti aftur fara angraur me num til a sitja yfir eim um nttina. Hleypti hann eim nes eitt sem tti a verja fyrir skepnum sem engi.

Kom Sigurur fr kirkju og var honum sagt etta, en hann fr sta bri. Stefn nokkur sem ar var fr litlu sar a vitja um. eir komu bir aftur Sigurur og Stefn, en pilturinn hefir ei sst san og var hans leita rkilega.

essi saga mun mrgum kunn Eyjafiri og er hn greinilegri til en etta. Geta nokkrir til a etta muni af eim rtum runni; ar legg g ekkert til."



(jsagnasafn Jns rnasonar)

Nettgfan - nvember 2000