LFSVATN



Fram af Skagafjarardlum er veiivatn sem nefnt er lfsvatn og er nafn ess annig til komi:

Einhverju sinni bj rkur bndi Mlifells; hann tti son ann er Gumundur ht, efnilegasti maur a llu, sterkur og glminn. Hann var oft gngum og var gangnaforingi.

Einhverju sinni fr Gumundur eftirleit me fleiri mnnum og var hann einn me dreng leitinni og komu a lfsvatni; ar su eir tv lmb og tku a eltast vi au.

Vatni var lagt og su eir a maur l t vatninu og var a veia; eir Gumundur nlguust vatni; stendur veiimaur upp, tekur exi sem hj honum l, og rennir sr ftskriu anga sem Gumundur er.

egar drengurinn sr etta tekur hann rs, en Gumundur bur mannsins. egar kunni maurinn kemur svo nr heggur hann til Gumundar; en Gumundur veik sr undan. Var tilegumanni laus exin og nr Gumundur henni og rennir sr ftskriu t vatni og tilegumaurinn eftir.

Fara eir svo um hr anga til Gumundur s sr fri, snr sr vi og heggur tilegumann banahgg. En er hann fkk lagi kallar hann htt Brand, orgils og laf.

San hlt Gumundur til sinna manna og segir eim fr atburinum. Fru eir fjlmennir til vatnsins og var hinn ltni hvorfinn; su eir a hann hafi veri sttur og rktu blferilinn upp af vatninu.

Eftir etta var Gumundur heima og fr eigi gngur ar uggvnt tti a tilegumenn mundu sitja um hann.

Einhverju sinni var a seint sumri Mlifells a smalinn var veikur og var enginn til a smala nema Gumundur. Hlt hann sta, en finnur hvergi f; heldur hann fram heiar, en finnur eigi a heldur.

Gjrir hann oku mikla og veit hann ekkert hva hann fer; heldur hann svo fram um hr anga til hann sr fjrhnapp stran og mann sem st hj.

tilegumaur rist undireins Gumund og glma eir lengi anga til Gumundur fellir hann. Biur tilegumaur sr gria og kvast honum skyldu gu launa. Gumundur spyr hver hann s og hvar hann eigi heima. tilegumaur sagist heita lafur og vera brir ess er hann hefi drepi vatninu, en s hefi lfur heiti.

"Vi erum n sex brur og er g eirra yngstur og minnstur. Fair minn br b hr skammt burtu og hefur hann hyllt ig hinga v hann vill launa r sonardrpi; hefur hann lti gera grf hlainu og tlar hann r a gista henni. Vi eigum systir eina er Sigrur heitir; hana elskar fair okkar mest og m hn r helst hjlpa ef hn vildi leggja r li. Brandur brir minn er hr nlgt - og rir niurlgum hans svo yrir lfgjafi okkar beggja, mundi hn leggja r a li er hn gti."

San lofar Gumundur lafi a standa upp og heldur fram anga til hann finnur Brand; glma eir og fr Gumundur komi honum undir. Biur Brandur sr gria og heitir honum liveislu og segir honum fr v sama er lafur sagi honum.

Lofar Gumundur honum a standa upp og heldur til bjarins; hittir hann Sigri ti og ber henni kveju fr brrum snum og a me a eir biji hana a hjlpa lfgjafara snum. Sigrur leiir hann fjslofti og gefur honum vn a drekka svo Gumundur hresstist miki.

Segir hn honum fr gryfjunni hlainu og kennir honum a r a lta hrekjast fyrir fur snum a gryfjunni; en egar ar komi skuli hann stkkva yfir gryfjuna, en lta fur sinn falla ofan , en lflta hann eigi.

N segir hn a fair sinn mun brum vakna og vita af komu hans; skuli hann ganga framan a bnum og drepa dyr. Gumundur gjrir svo; og er karl heyrir hggin rs hann r rekkju og segir a n s loksins Gumundur kominn, og skuli hann n f a reyna karlmennskuna; hleypur san t og verur eigi af kvejum, heldur hleypur strax Gumund og verur ar harur agangur. Gumundur finnur a strax a hann eigi hefur hlft afl vi karlinn og verst ess vegna, en skir eigi. Vill karlinn koma honum til gryfjunnar og ltur Gumundur okast anga undan; - en egar ar kemur stekkur Gumundur yfir um, en steypir karlinum hfui ofan .

essu kemur Sigrur a og brurnir tveir sem hann ur hafi glmt vi og bija hann a gefa fur snum lf; heitir hann v ef a sr veri ekkert mein gjrt aan fr, og lofai karl v htlega.

Er hann dreginn upp r. akkar hann Gumundi lfgjfina og bur honum inn, en segist ekki vita hvernig eldri synir snir kunni a eira essu heim komi. San er Gumundi veittur beini og a kvldinu lokaur inn skla.

Koma eldri brurnir heim og spyrja hvert Gumundur gisti grfinni. Karl segir eim eins og fari hafi og vera eir ir og tla a brjta upp hurina, en karl gengur fyrir dyrnar og segir eir veri fyrst a vinna sr ef eir vilji vera griningar. Sefuust eir og gengu til rekkju.

Um morguninn lt karl sj Gumund og fyrirbau eim a leggja til hans. Gumundur var ar um veturinn v frt var til bygga; honum leist vel Sigri v hn var kona fr snum og ar hj svo sterk a hn hafi vi llum brrum snum, og kom vel samt me eim.

Um vori fstist Gumundur sveit aftur og vildi Sigrur fylgjast me honum enda var hn me barni. Karlinn latti ess eigi og heldur Gumundur burt me hana og lttir eigi fyrr en hann kemur a Mlifells, og uru honum ar allir fegnir og ttust hafa heimt hann r helju.

Gumundur bj lengi a Mlifells og giftist Sigri; tti hn hinn mesti kvenskrungur. En brur hennar fluttu smm saman sveit og tti dauflegt kotinu eftir burtfr hennar og daua fur sns. Uru eir sumir bndur Skagafiri og ttu allir miklir menn fyrir sr.



(jsagnasafn Jns rnasonar - Textasafn Orabkar Hskla slands)

Nettgfan - gst 1998